Michail Saakasjvili.html



Micheil Saakasjvili
President van Georgië
Huidige
Aangetreden  25 januari 2004
Voorganger	Nino Boerdzjanadze
Geboren	21 december 1967 Tbilisi, Georgië
Politieke partij	Ertiani Nazionaluri Modsraoba
Partner	Sandra Roelofs

Micheil Saakasjvili (Georgisch: მიხეილ სააკაშვილი; Tbilisi, 21 december 1967) is de president van Georgië. Hij was namens zijn partij (de Verenigde Nationale Beweging) de oppositieleider in Georgië gedurende de Rozenrevolutie in november 2003, toen president Sjevardnadze tot aftreden werd gedwongen. Op 4 januari 2004 won hij de presidentsverkiezingen en op 25 januari van dat jaar werd hij als president beëdigd. Hij staat bekend om zijn soms felle uitspraken, die niet altijd het gewenste resultaat hebben. Zijn voornaam was van zijn geboorte het Russische Michail en werd vroeger door hemzelf ook zo lange tijd gebruikt^[1].

bewerk Biografie

Saakasjvili studeerde Internationaal recht in Oekraïne en aan het Internationaal Instituut voor Mensenrechten in Straatsburg. Tijdens een mensenrechtencursus in Frankrijk ontmoette hij zijn latere vrouw, de Nederlandse Sandra Roelofs uit Terneuzen. Het paar vertrok naar New York waar Saakasjvili recht studeerde aan Columbia University. Vervolgens werkte hij in de VS als advocaat. Het echtpaar heeft twee zoons, Eduard en Nikoloz.

In 1995 verhuisden ze naar Georgië, waar Saakasjvili parlementslid werd voor de partij van Edoeard Sjevardnadze. In 2000 werd Saakasjvili minister van Justitie. Na acht maanden presenteerde hij in 2001 een wetsontwerp om de in Georgië wijd verbreide corruptie aan te pakken. Politici zouden worden gedwongen opgave te doen van hun inkomsten. Sjevardnadze wees het voorstel van de hand. Uit protest hiertegen bood Saakasjvili zijn ontslag aan. Later dat jaar formeerde hij zijn eigen partij waarmee hij oppositieleider werd.

In juni 2002 bood een andere politieke partij hem steun, als hij zelf het parlement zou verlaten en de post van burgemeester van Tbilisi zou aannemen. Maar Saakasjvili weigerde. Voor de verkiezingen van 2003 voerde hij campagne onder de leus Georgië zonder Sjevardnadze.

Toen bleek dat Sjevardnadze na de verkiezingen het parlement wilde openen hoewel er bij de verkiezingen was gefraudeerd, riep Saakasjvili zijn aanhangers op het gebouw te omsingelen. Op 22 november 2003 trok hij het gebouw binnen en riep Sjevardnadze, die net aan zijn openingsspeech was begonnen, toe dat deze moest aftreden. De volgende dag diende Sjevardnadze zijn ontslag in.

bewerk Presidentschap

Op 4 januari 2004 werd bekend dat Saakasjvili de nieuwe president van Georgië wordt. Er was gevreesd voor een lage opkomst, die de verkiezingen ongeldig zouden maken. De opkomst was echter hoger dan de vereiste 50% en meer dan 96.27%^[2] van de stemmen ging naar Saakasjvili.

Als president kreeg hij te maken met problemen rond de verschillende gebieden die zich afgescheiden hadden van Georgië. Hiervan wist hij Adzjarië weer tot onderdeel van het land te maken, maar de problemen met Zuid-Ossetië en Abchazië werden niet opgelost. Hij stuurde troepen naar een gebied dat nog niet onder het bestuur van Abchazië stond, waardoor spanningen ontstonden met het de facto onafhankelijke gebied. Over beide gebieden kreeg hij slaande ruzie met Rusland. Van beide gebieden heeft de meerderheid van de bevolking Russische paspoorten, die werden verkregen tijdens massa-acties. Na het gevangenzetten van van spionage verdachte Russen, stelde Rusland een handelsembargo in tegen Georgische producten en zette tienduizenden Georgiërs het land uit en confisqueerde Georgische bedrijven. Verschillende acties, zoals schendingen van het luchtruim en een terroristische actie op een pijpleiding naar Georgië werden door Saakasjvili gezien als Russische provocaties.

In november 2007 braken grote opstanden uit onder de bevolking tegen zijn beleid, waarbij hem vooral vriendjespolitiek, een toename van de corruptie en te veel economische hervormingen werd verweten. De hervormingen zouden volgens tegenstanders alleen maar tot meer armoede hebben geleid. Op 7 november riep Saakasjvili de noodtoestand uit, waarbij hij 2 kritische tv-stations liet sluiten door het leger en de politie de demonstranten met geweld uiteen liet drijven, waarbij meer dan 500 gewonden vielen. Hij verklaarde dat Rusland achter de protesten zat.

Op 5 januari 2008 won Saakasjvili de presidentsverkiezingen met 52,8 procent van de stemmen. Saakasjvili wendde daarmee een verwachte tweede stemronde af. De oppositie was het niet met de uitslag eens en bestempelde de verkiezingsgang als frauduleus en intimiderend. Deze conclusie werd niet gedeeld met internationale waarnemers, die stelden dat de verkiezingen over het algemeen eerlijk waren verlopen.

Begin augustus 2008 speelde hij een sleutelrol bij de gebeurtenissen die leidden tot de Oorlog in Zuid-Ossetië (2008). Na enkele dagen van hevige gevechten trokken op 7 augustus 2008 Georgische troepen Zuid-Ossetië binnen bij de stad Tsinvali, de hoofdstad van de niet-erkende Republiek Zuid-Ossetië (internationaal gezien als een afvallige regio van Georgië). Op 8 augustus verplaatste Rusland troepen over de grens en trok met tanks en artillerie naar Tsinvali, onder de naam van het beschermen van Osseten die in het bezit zijn van een Russisch paspoort. De Georgische president Micheil Saakasjvili verklaarde dat zijn land zich nu probeert te verdedigen tegen Russische agressie en dat Russische troepen haar burgerbevolking bombarderen. Hij riep het westen op tot steun aan zijn land.

bewerk Saakasjvili in Nederland

Op 5 mei 2005 bezochten Saakasjvili, zijn vrouw en de Patriarch van de Oosters-Orthodoxe kerk Texel in het kader van de 60^e herdenking van de Russenoorlog, een opstand in het voorjaar van 1945 van de Georgische dwangarbeiders tegen de Duitse bezetter van het eiland.^[3]